Sevgili dostlar...

Şiir günümüz geldi ve satırlarda yolculuk başladı birlikte ve elele. Şiirin kanatlarında uçmak ne güzel ve ne güzel dostlarla bunları paylaşabilmek.Her salı bize bu etkinliği sunan tüm arkadaşlara teşekkürler.Şiir, sanatın önemli bir dalı ve şiir güzel duyguların en hoş ifade şekli şüphesiz.Bende, gene Sevgili Hocam Behçet Necatigil'den bir şiir var,O'nu saygıyla anarak...

Barbaros Meydanı

Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Anasının sırtındaki
Yeldirmeden,
Kız bir adım önde gider
Sezdirmeden.
Beşiktaş'ta Barbaros Meydanı
Sağı anıt, solu türbe
Ortası kare şeklinde,
Parkıdır yoksulların
Bilhassa yaz ayları.
Fidanların, mezarların önünde
Yontulu taşlar çepçevre,
Yer yer banklar konulmuş,
Meydana dolmuş millet
Sıra sıra oturmuş.
Ah genç kız kalbi,
Sıralara bakar elbet.
Meydanın ilerisi deniz kıyısı
Karaya çekilmiş kayıklar
İskele gazinosu yanda
Sulara dökülmüş ışıklar
Üsküdar şu karşısı.
O nemli topraklara
Ana çöker yorgun argın,
Kalmış gözü arkada
Kendi ayakta kızın.

Behçet Necatigil