Sevgili Dostlar...

Bir şiir günü geldi yine ve bir beraberlik blog dostları arasında ve bir sevgi ve sanat paylaşımı...

Bu haftaki şiir Cahit KÜLEBİ'den,biraz sitemli,biraz kükskün ama gene de umutla dolu.Hepinizi sevgilerimle selamlıyorum ve umut dolu günler ve yarınlar diliyorum.

Sevda Bahçesi  
  
Bir gül mahzun durur bahçede
Yaprakları yorgun.
Sen pembe güllerin en pembesi!
Hasta solgun.
 
Bir gül taze durur bahçede
Yaprakları diri.
Sen beyaz güllerin en beyaz
Sabahlar kadar iri

Bir gül baygın duru bahçede
Yaprakları serin.
Sen sarı güllerin en sarısı
Yağmur gibisin.

Pembe gül hülyandır açılmış
Beyaz gül yanakların,
Sarı gül dağınık saçlarındır,
Ve mahzun kalbin ateş gibi
Yanan dudaklarındır.
 
Cahit KÜLEBİ

Sevgili Dostlar...

Bugün hepimizin iyiyi,güzeli,dostluğu ve sevgiyi paylaşacağımız günlerden biri:Kandil bugün. Bunun gibi dînî veya sosyal bayram ve kutlama günlerini vesile edip,dostluk ve kardeşliği,onur ve vefayı,iyilik ve güzelliği,sadakat ve fedakârlığı,hoşgörü ve asaleti...velhasıl tüm güzel duygu ve davranışları sergilemeye fırsat bilelim... Ne dersiniz? Var mısınız?

Sevgili dostlar...

Şiir günleri mi çabuk geliyor ya da hayat mı çok çabuk geçiyor,bilemiyorum.Bakın senenin yarısını geçtik ve daha yılbaşı yeni olmuş gibi ve yaşam giderek daha da hızlı tüketiyor günlerimizi,aylarımızı ve hatta (ne yazık ki) senelerimizi.işte bu yüzden kıymetini bilelim her anın ve değerini bilelim dostlukların,sevginin ve güzelliklerle süslenmiş hayatın.Ben yine sevgili hocamdan bir şiirle katılacağım etkinliğimize ve O'nun bir kez daha saygı ile anacağım.

Toz Pembe

Yıllar yılı yanımızda

Kavruldun yağımızla.

Hiç bu böyle kalır mı,

Biraz geç de olsa

Göreceksin hayatın sana güldüğünü,

Sabret yoksa...

Nasıl mı?

Topraklarda tohumlar vardır,

Karlar altında kış boyu,

Kış geçer,bir bahar günü

Çiçek açar toz pembe,

Tıpkı öyle...

Behçet Necatigil

Tüm dostlarıma sevgilerimi sunuyorum.

Sevgili dostlar...

Şiir günümüz geldi ve satırlarda yolculuk başladı birlikte ve elele. Şiirin kanatlarında uçmak ne güzel ve ne güzel dostlarla bunları paylaşabilmek.Her salı bize bu etkinliği sunan tüm arkadaşlara teşekkürler.Şiir, sanatın önemli bir dalı ve şiir güzel duyguların en hoş ifade şekli şüphesiz.Bende, gene Sevgili Hocam Behçet Necatigil'den bir şiir var,O'nu saygıyla anarak...

Barbaros Meydanı

Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Anasının sırtındaki
Yeldirmeden,
Kız bir adım önde gider
Sezdirmeden.
Beşiktaş'ta Barbaros Meydanı
Sağı anıt, solu türbe
Ortası kare şeklinde,
Parkıdır yoksulların
Bilhassa yaz ayları.
Fidanların, mezarların önünde
Yontulu taşlar çepçevre,
Yer yer banklar konulmuş,
Meydana dolmuş millet
Sıra sıra oturmuş.
Ah genç kız kalbi,
Sıralara bakar elbet.
Meydanın ilerisi deniz kıyısı
Karaya çekilmiş kayıklar
İskele gazinosu yanda
Sulara dökülmüş ışıklar
Üsküdar şu karşısı.
O nemli topraklara
Ana çöker yorgun argın,
Kalmış gözü arkada
Kendi ayakta kızın.

Behçet Necatigil

Sevgili Dostlar...Zaman nasıl da akıp gidiyor ve ne çabuk geçiyor saatler,günler ve aylar.Bakın gene yılın yarısı bitti ve diğer yarısı da acle ile koşmakta.Geçen her saat bizi karanlığa daha da yaklaştırmakta,o arkasında ve beraberinde neler olduğunu bilmediğimiz,bilemediğimiz karanlığa.İşte o zaman derim ki dostlarıma:Aydınlık her günümüzü ve hatta her dakikamızı güzelliklerle dolduralım ve her üzüntüyü ve zorluğu da şüphesiz.Zamana direnelim şövalyece ve zaman korksun bizden.Var mısınız dostlarım?..

Şiir günümüz katkıda bulunmaya geldi sıra ve bu haftaki ev sahibemiz sevgili Egeseda'ya gönül dolusu sevgi ve selamlarımı göndererek...

Bence Malumdur

dikenin kalbime battığı bir sonbahar günüdür sen elini bulutların içinde gezdirirsin bulutlar senin gözlerinin üstünde yürürler içini kurtlar kemirir bence malumdur buğulanmış camların arkasında masmavi yüzün senin ateşler içinde olduğun bence malumdur ellerin muhakkak çocuk elleridir hep kimsenin bilmediği türküler düşünürsün onlar neden daima okul türküleridir süleymancıktan bahseder kara toprakta açık yeşil bir yıldız gibi akıp giden süleymancıktan ve karınca yuvalarından bahseder ışıksız kömürsüz karınca yuvalarından gökyüzünde kızıl bir hilalin kaydığını görürsün sen ansızın gökyüzünde görünürsün gözlerinin rengi bence malumdur elinde değildir akşam serinliğinde üşüsün eylül'den itibaren geceler hazindir uzundur sokaklar yorulur uykuya varıp gelirler sokakların üstüne bulutlar gelirler bulutların üstüne yıldızların gözleri gelir bir yıldız bir yıldızın ardınca gider yıldızların kaybolduklari yer bence malumdur karanlıkta bir şeyler kopar dağılır uzaktan yabancı sesler duyulur sen elini bulutların içinde gezdirirsin elin hayallerimi dağıtır bilirsin sen elini bulutların içinde gezdirirsin Atilla İlhan